Het leven van de heilige Gemma Galgani

Rozenkrans in de meimaand

Beste mensen, in de maand mei wordt, net als in oktober, elke maandag- en donderdagavond de rozenkrans gebeden bij ons in de kapel. Maar binnen de passionistenfamilie is er in mei ook het feest van de H. Gemma en daar wil ik deze keer wat aandacht aan besteden.

Jeugd van de heilige Gemma Galgani

Gemma werd geboren op 12 maart 1878, als vijfde van acht kinderen in het gezin van Enrico Galgani en Aurelia Landi, in Borgo Nuovo. De volgende dag werd zij gedoopt en kreeg zij de namen Gemma Umberta Pia. In april verhuisde de familie Galgani naar Lucca om de kinderen een passende opleiding te bieden.
Op 17 juni 1887, het feest van het Heilig Hart van Jezus, ontving Gemma haar H. Communie. Tijdens de voorbereiding op deze belangrijke dag werd ze geraakt door het verhaal van het lijden van Christus.

Verlangen naar Christus

In het jaar 1895 en het daaropvolgende jaar ontving zij verschillende aansporingen om met grotere ijver en vastberadenheid te wandelen op de weg van het kruis. In haar autobiografie schrijft ze: “Ik voelde een verlangen in mij groeien om de gekruisigde Jezus heel veel lief te hebben, en in verband daarmee een verlangen om te lijden en Jezus te steunen in zijn pijn.”
Op twintigjarige leeftijd wordt Gemma door verschillende jonge mannen gevraagd hun bruid te worden. Om elk verzoek te vermijden, keert het meisje terug naar Lucca vanuit Camaiore, waar ze gast was bij liefdadige familieleden. Ze antwoordt haar familieleden beslist: “Ik wil volledig bij Jezus horen.”

Ziekte en genezing

In de winter van 1898-99 werd het jonge meisje ziek door ruggenmergastrofie. Dan verschijnt de H. Gabriël van de Moeder van Smarten, die haar liefdevol “mijn zus!” noemt. Ze roept de heilige Margherita Alacoque aan en op 2 maart wordt ze onmiddellijk genezen.

Mystiek leven en roeping

Maanden van diep mystiek leven volgden, culminerend in het buitengewone geschenk van stigmata. Gemma overweegt serieus om lid te worden van een religieuze gemeenschap, maar de moeilijkheden zijn groot. Ze moet haar plan opgeven om lid te worden van de gemeenschap van de Visitatiezusters in Lucca, vanwege haar zwakke gezondheid.
In 1902 verhoogde ze het aantal verzoeken om in te mogen treden in het slotklooster van de Passionistinnen in Tarquinia, het enige klooster dat destijds in Italië bestond. Ze wordt echter niet toegelaten tot het klooster vanwege haar buitengewone mystieke verschijnselen. Gemma zal langzaam begrijpen dat de gedwongen afstand doen van het leven in het klooster deel uitmaakte van een mysterieus plan dat God met haar had.

Laatste levensfase

Op 21 september 1902 werd zij ernstig ziek. In januari van het jaar 1903 verhuist ze van het huis van de familie Giannini naar een zeer bescheiden kamer. Maanden van onbeschrijfelijk fysiek, mentaal en mystiek lijden volgden. Ze ervaart dat zij als bruid van Jezus zijn pijnen mag dragen voor het welzijn van de Kerk.
Woensdag in de Goede Week werd haar het Viaticum gebracht. Op Paaszaterdagmorgen werd haar het Heilige Oliesel toegediend door de pastoor van de parochie. Deze begon de gebeden der stervenden te bidden. Toen stierf Gemma, met gevouwen handen en een glimlach op haar gelaat.
Zij werd bekleed met het passionistinnenhabijt, een rozenkrans aan de gordelriem, op haar hart het Passieteken en -embleem. Op haar hoofd een kroontje bloemen. Het was Paaszaterdag 11 april omstreeks half twee.
Zij werd begraven op Paaszondagavond te Lucca.

Zalig- en heiligverklaring van Gemma Galgani

Op 11 april 1903, paaszaterdag, sterft Gemma dus. Ze wordt op 14 mei 1933 zalig verklaard door paus Pius XI en heilig verklaard op 2 mei 1940 door paus Pius XII.
Eén van haar grote vereerders uit Sittard is Toon Hermans.